Kasım 4, 2011
Bayramın kutlu olsun benim güzel meleğim…
Sensiz üçüncü bayramımız,
Yokluğunu hissettirmemek görevi bana düşüyor her bayram. İçimde kocaman yokluğunu hissederken nasıl hissettiremem ki annem..
Bayram sabahı için dolma saracağım senin yaptığın gibi, birde o küçük mayalılardan yapacağım. Sen su böreğide yapardın ama öğrenmemek için hep bir bahanem vardı dimi. 
Bayram sabahına açılınca gözlerim küçük bir çocukken bana öğrettiğin gibi dua ederek mutlu bir şekilde kalkacağım yatağımdan. Baş ucumda duran gülen gözlerinle bayramlaşacağım önce. Sonra senden öğrendiğim anneliği çocuklarıma ve kardeşlerime yapacağım.
Sensiz üçüncü bayramımız,
Bayram mendilleri aldım yine arasına para konup kapıya gelen çocuklara verilecek. Yavuz çok büyüdü mendillerin içindeki paraları saklamam lazım çünkü para ne işe yarıyor öğrenmiş . Sırada artık ben duruyorum en başta içim burularak.
Sensiz üçüncü bayramımız,
Yokluğunda her birimiz acımızı gözlerimizde saklayarak birbirimize sarılacağız. Tıpkı istediğin gibi. Bayramın kutlu olsun benim güzel meleğim…
Kasım 25, 2009
Çekmecemdeki Bayram Mendilleri…
Bayrama yakın haftalar öncesinden bir telaş alırdı bizim evi. Hangi tatil yöresine gideceğimiz değil kimlere ziyaretler yapacağımız planlanırdı. Annem günler öncesinden başlardı yemeklerini yapmaya. Sahi ne güzel yaprak sarmaları su börekleri yapardı. Alışverişe çıkılırdı bir telaş. Ben ne şanslıyım ki bayramlık ayakkabıları baş ucunda geceden heyacanla uykuya yatabilen bir nesilden geliyorum. Sabah ezanıyla uyanılır hemen bayramlıklar giyilirdi. Babam bayram namazından gelince full tekmil hazır olurdu soframız. Önce el öpülür harçlıklar alınır ; sonra bütün aile sofraya oturulurdu. Ne güzel olurdu bayramlar eskiden. Şeker toplamaya çıkardık el ele tutuşup. O zamanlar şeker toplamaya çıkan çocuklar kaybolmazdı. Tanısanda tanımasanda bayramlaşmak için gezmemek ayıptı. Annem kapıya gelen çocuklar için en güzel badem şekerlerini, çikolataları ayırırdı. El öpmeye gittigimiz kapılardan kenarları dantelli mendil arasında para verilirdi . Hala çekmecemde çocukluğumdan kalma mendillerim var; bakıp bakıp hüzünlendiğim. Bayramların adı tatil değildi eskiden. Küçük yerlerde panayır meydanları kurulurdu. Bütün mahallenin çocukları bayram harçlıklarımızla dönmedolaba binmeye koşardık . Pamuk şeker, macun, bıcı bıcı satılırdı.GDO lu mısırlar yoktu bizim panayırlarımızda. Toz toprak içinde kalırdı bayramlık rugan ayakkabılarımız. Rugan ayakkabı üstündeki tozu görmüşmüdür acaba şimdiki çocuklar. Şanslı bir nesildik biz vesselam. Kasnaktan uçurtma yapardı babam; kavga ederdik kardeşimle seninki daha yükseğe çıktı benimki daha yüksekte diye. Boş arsalar da koşardık nefesimiz kesilene kadar. Çamurla oynamaktan ellerimiz üstü kanardı.Annem karnımızı doyurabilmek için zorla eve sokardı bizi. Bayramlıklar toz toprak içinde. Bacaklarıma oklava yemişliğimde vardır bu yüzden. Ne güzel bayramlarımız vardı eskiden adı tatil olmayan.
